
Ο πρώην Πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, χρησιμοποιεί όλα τα tips που θα βρείτε εδώ. Κοντός ναι, αλλά όχι χωρίς στυλ!
Το μεγαλύτερο αισθητικό πρόβλημα ενός κοντού άντρα δεν είναι το πώς θα κρύψει το ύψος του (αυτό δεν γίνεται, γιατί κάποια στιγμή θα βρεθεί δίπλα σ’ έναν ψηλότερό του), αλλά το πώς θα δείχνει κομψός ανά πάσα στιγμή.
- Φορέστε ρούχα που να πέφτουν σωστά πάνω στο σώμα σας. Ένα φαρδύ ρούχο θα σάς δείξει κοντόχοντρο. Αν έχετε παραπάνω κιλάκια, μην φορέσετε ούτε πολύ εφαρμοστό. Κάτι που να σάς κάθεται καλά είναι το ιδανικό.
- Φορέστε ένα χρώμα. Ένα πουκάμισο σε κοντινή χρωματική παλέτα με το παντελόνι θα προσδώσει μια “συνέχεια” στο λουκ σας, όταν ένα σε εντελώς αντίθετους τόνους θα σας “σπάσει” στα δύο. Όπως καταλαβαίνετε, η “συνέχεια” θα σάς δείχνει ψηλότερο.
- Προτιμήστε τα σκούρα χρώματα. Συνήθως δείχνουν πιο λεπτό αυτόν που τα φορά, άρα ο κοντύτερος άντρας θα δείχνει πιο… μακρύς.
- Προτιμήστε και τα ελαφρότερα υφάσματα. Έχουν παρόμοιο εφέ με τα σκούρα χρώματα.
- Φορέστε κάτι με κάθετες ρίγες. Δηλαδή ένα pinstripe κοστούμι. Γιατί σε ποιο άλλο ρούχο θα βρείτε κάθετες ρίγες; (Εκτός κι αν ντύνεστε μόνο με εμφανίσεις ποδοσφαιρικών ομάδων, οπότε έχετε να επιλέξετε μεταξύ Ολυμπιακού, ΠΑΟΚ, Μπαρτσελόνα κ.λπ)
- Μην φοράτε σακάκια με περισσότερα από τρία κουμπιά. Τα τετράκουμπα είναι ειδική κατηγορία, που δείχνει ωραία μόνο σε ψηλούς άντρες.
- Στα t-shirts και τα σουέτερ σας, προτιμήστε την λαιμόκοψη τύπου V και όχι U.
- Aποφύγετε τα σακάκια και τα λοιπά πανοφώρια με πιέτες.
- Φορέστε παπούτσια με τακούνι. Ιδανικά, φορέστε τα με μακρύ παντελόνι που θα καλύπτει το τακούνι και δεν θα αποκαλύπτει το κόλπο σας.
- Φορέστε ωραία αξεσουάρ ψηλά. Ένα καπέλο, μια φανταχτερή γραβάτα, μια pochette θα κρατήσουν εκεί το βλέμμα όσων σάς βλέπουν και δεν θα ασχοληθούν με το σύνολο του σώματός σας.
- Μην φοράτε prints. Στα μικρά σώματα, οι… επιγραφές και τα λοιπά prints μοιάζουν ν’ αγκαλιάζουν αυτόν που τα φορά.
- Φορέστε παντελόνια με μικρή απόσταση από τον καβάλο στη μέση. Όσο πιο ψηλοκάβαλα, τόσο καλύτερα. Θα κάνουν τα πόδια σας να δείχνουν πιο μακριά.
- Φορέστε λεπτές γραβάτες. Και πιο κοντές.
- Μην ξεχνάτε να είστε πάντα στητός. Το ανάστημα παίζει τεράστιο ρόλο στο να δείχνετε ψηλότερος.
- Να κουρεύεστε συχνά. Αν αφήσετε χαίτη, θα δείχνετε ακόμη πιο κοντός απ’ όσο είστε.
- Μην το παρακάνετε με τα βάρη στο γυμναστήριο. Και κοντός και φουσκωτός, θα μοιάζετε με λουκουμά.
(Γράφτηκε για το Men’s Guide)
Τα 7 σημαντικότερα “faux pas” που πρέπει να αποφύγετε, όταν αποφασίσετε να ράψετε κοστούμι
Είτε σκοπεύετε να παντρευτείτε αυτό το καλοκαίρι, είτε απλά σάς αρέσει να είστε καλοντυμμένος πάντοτε, θα πρέπει να περάσετε από έναν ράφτη για να σάς φτιάξει το κοστούμι σας sur mesure. Μην τον αφήσετε όμως να κάνει τα δικά του!
Αυτοί είναι οι 7 κανόνες των “δεν πρέπει” για ένα σωστά ραμμένο κοστούμι:
- Να είστε ευέλικτοι στις επιλογές σας. Μπορεί κάτι να σας ενθουσιάζει (ας πούμε ένα σταυρωτό σακάκι), αλλά να μην σας ταιριάζει καθόλου. Συζητείστε το με τον ράφτη σας, δοκιμάστε πρώτα κάτι έτοιμο και μετά αποφασίστε.
- Ακόμη όμως κι αν τον εμπιστεύστε απόλυτα στο να σας πει τι “θα κάτσει καλά” επάνω σας και τι όχι, ποτέ -σε καμμία περίπτωση- μην του πείτε: “Εσύ είσαι ο ειδικός, φτιάξε μου ό,τι θεωρείς καλύτερο”. Το πιο πιθανό είναι ότι σας πάνε δεκάδες διαφορετικά πράγματα, αλλά ο ράφτης σας θα επιλέξει αυτό που αρέσει περισσότερο σ’ εκείνον. Είστε σίγουροι ότι έχετε το ίδιο γούστο;
- Αν δεν ξέρετε ακριβώς τι θέλετε, τουλάχιστον φροντίστε να ξέρετε τι δεν θέλετε.
- Αν ο ράφτης σας δεν μπορεί να φτιάξει αυτό που του ζητάτε, το σωστό θα είναι να σας προτείνει κάποιον συνάδελφό του που το κάνει. Αν σάς αγνοήσει και επιμένει να φτιάξει αυτό που θέλει και μπορεί αυτός, αλλάξτε ράφτη.
- Εντάξει, μπορεί να θέλετε κάτι που να μην το φτιάχνει κανείς. Οι ράφτες είναι παραδοσιακοί άνθρωποι. Αν είδατε ένα τρελλό κοστούμι σε κάποια επίδειξη του Jean Paul Gaultier και θέλετε να φτιάξετε ένα ίδιο, βρείτε καλύτερα κάποια παθιασμένη μοδίστρα.
- Μην πιέζετε για το χρόνο παράδοσης του κοστουμιού σας. Όσο περισσότερο χρόνο παίρνει, συνήθως τόσο καλύτερο γίνεται. Θα χρειασθεί να περάσετε αρκετές φορές από τον ράφτη για δοκιμές, μέχρι να είναι τέλειο.
- Αν το τελικό αποτέλεσμα σάς ενθουσιάσει, πηγαίντε στον ίδιο ράφτη την επόμενη φορά. Το δεύτερο θα είναι ακόμη καλύτερο, το τρίτο ακόμη περισσότερο, κ.ο.κ. Αντιστοίχως, αν δεν σάς άρεσε αυτό που πήρατε τελικά, αλλάξτε ράφτη.
(Γράφτηκε για το Men’s Guide)
Εντάξει, ρολόι κανονικά δεν πρέπει να επιλέγουμε με βάση το χρώμα, αλλά όταν μπαίνει η άνοιξη, δεν μπορούμε να παραμένουμε πιστοί στα χρυσά του χειμώνα.
Ποια είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα που φέρνει η αλλαγή του καιρού όσον αφορά το τι συμβαίνει στον καρπό μας;
- Ιδρώνουμε περισσότερο. Ας ξεχάσουμε, λοιπόν, τα δερμάτινα λουράκια.
- Ντυνόμαστε πιο χαλαρά, γυρνάμε μανίκια, φοράμε κοντομάνικα. Δεν χρειαζόμαστε, δηλαδή, πια τα πολύ λεπτά ρολόγια.
- Η μέρα είναι μεγαλύτερη. Ακόμη και να χρειαστεί να φορέσουμε κοστούμι, όλο και πιο σπάνια καταφεύγουμε στο total black look. Άρα δεν πολυφοράμε ούτε “επίσημα” ρολόγια.
- Επιδιδόμαστε σε όλο και περισσότερες δραστηριότητες στην ύπαιθρο, σε σπορ κλπ. Άρα θέλουμε κάτι πιο ανθεκτικό και, ίσως, με κάποιες λειτουργίες όπως χρονογράφο, στεφάνη μέτρησης χρόνου, δυνατόητα βύθισης στο νερό.
- Ντυνόμαστε πιο φανταχτερά. Ώρα να βάλουμε το χρώμα και στο ρολόι μας.
Κατόπιν όλων των παραπάνω, η εξίσωση είναι προφανής: Φοράμε κάτι στιβαρό μεν, που να μας βγάλει ασπροπρόσωπους στις πολλές μας δραστηριότητες, αλλά να είναι και αρκετά σοβαρό για ένα επαγγελματικό ραντεβού, πιο χαρωπό όμως. Ιδανική λύση, ένα pilot, diver’s ή yacht ρολόι με ατσάλινο μπρασελέ και κάποιο χρώμα στο καντράν.
(Γράφτηκε για το Men’s Guide)
To εκλέγειν είναι για άλλους “δικαίωμα” και για άλλους “καθήκον”. Όσο κι αν δεν γουστάρουμε να μας φορτώνουν με καθήκοντα, η χώρα έχει πάρει τέτοια τροχιά καταστροφής που επιτέλους πρέπει κάποια ευθύνη να την πάρουμε κι εμείς.
Ακούω όλο και πιο συχνά γύρω μου το “δεν θα πάω να ψηφίσω την 6η Μαΐου, δεν θέλω κανέναν τους”. Λογικό. Αν υπάρχει μία περίοδος στην ελληνική ιστορία που η αηδία για τους πολιτικούς έχει φτάσει στο απώγειό της, αυτή είναι η σημερινή. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δημοσιεύτηκαν την Παρασκευή 20.04.2012 και μέχρι τις εκλογές μόνο τα ίδια τα κόμματα θα έχουν το προνόμιο να γνωρίζουν τις αλλαγές στην κατάταξη, μέσω των μυστικών γκάλοπ που θα διενεργούν. Το μόνο δεδομένο που έχουμε απ’ όσα έδειξαν οι δημοσκοπήσεις ως την Παρασκευή, είναι ότι στην επόμενη Βουλή θα μπουν περισσότερα κόμματα απ’ όσα έχουν μπει ποτέ την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Αυτό από μόνο του σημαίνει κάτι για σένα που αρνείσαι ακόμη και τώρα να πας να ψηφίσεις.
Μην γυρίζεις την πλάτη στις επιλογές σου
Το γεγονός ότι ίσως και δέκα συνδυασμοί -μη σου πω έντεκα- μπορεί να μαζέψουν πάνω από το απαιτούμενο 3% δείχνει ότι οι επιλογές σου δεν είναι πια μόνο τρεις (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-Αριστερά όπως ήταν την δεκαετία του ’80) ή πέντε (προσθέτουμε το ΛΑΟΣ και σπάμε την Αριστερά στα δύο), όπως είχες συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Και σημαίνει πως περισσότερο από ποτέ τώρα έχεις την δύναμη να αναδείξεις κάποιον που πρεσβεύει τα πράγματα που κι εσύ πιστεύεις. Έχουν σπάσει όλα τα κόμματα σε τόσα πολλά κομματάκια, που οι “καπελωμένοι” πολιτικοί που συμπαθούσες στο παρελθόν, σήμερα μπορούν να παίξουν ένα σημαντικό ρόλο επιτέλους.
Αν πάλι τους σιχαινόσουν και τώρα τους μισείς όλους, και πάλι, σ’ αυτές τις εκλογές μπορείς να προσπαθήσεις να φέρεις τα πράγματα εκεί που τα θες εσύ. Νέα πρόσωπα θα διεκδικήσουν την ψήφο σου, περισσότερα από κάθε άλλη φορά, κι εσύ ο ίδιος μπορείς να πας να ζητήσεις να σε ψηφίσουν, αν θεωρείς ότι έχεις κάποιες πιο σωστές ιδέες για την σωτηρία της χώρας. Η μόνη επιλογή που δεν έχεις, είναι να κάτσεις σπίτι σου.
Είναι βαριά η ευθύνη. Μπορείς να την σηκώσεις;
Κάποτε οι άντρες έκαναν το παν για να μην έχουν οι γυναίκες ψήφο. Έτσι, γιατί νόμιζαν ότι αυτοί ήξεραν καλύτερα. Σήμερα κρύβονται στον καναπέ τους και περιμένουν με αγωνία να δουν πότε θα τελειώσει αυτός ο εφιάλτης που τους έχει κάνει φτωχούς, ζητιάνους, ανίκανους, άχρηστους σαν πατεράδες, απογοητευτικούς σαν απογόνους, κουρέλες σαν εραστές (ορίστε που στην Ελλάδα μέχρι και το σεξ μπορεί να πάρει την κατιούσα -αρκούσε μόνο μια μείωση 30% στο μισθό μας και μερικά γερά χαράτσια από την εφορία). Όποιος εύκολα αποφασίζει ότι δεν θα πάει να ψηφίσει γιατί δεν τού αρέσει πια το σύστημα, σημαίνει ότι δεν εγκρίνει την δημοκρατία. Μπα, παραείναι βαρύ αυτό. Πιο πολύ σημαίνει ότι βαριέται -ή τού φαίνεται πολύ βαρύ το φορτίο- να αρθεί επιτέλους στο ύψος των ευθυνών του. Να κάτσει και να ζυγίσει όλες τις καταστάσεις, όλα τα πρόσωπα, όλες τις πολιτικές, όλους τους υποψηφίους, να διαβάσει, να ενημερωθεί, να συζητήσει, να αποκτήσει άποψη και στο τέλος να πάει να ψηφίσει μία από τις τόσες επιλογές που έχει και να βοηθήσει τη χώρα να βγει από το χάος. Είναι μια δύσκολη δουλειά, να ανακαλύψεις ποια είναι η ιδανική ψήφος για σένα, αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να κάνεις κι εσύ μια δουλειά που να μην είναι ό,τι πιο εύκολο υπάρχει εκεί έξω, επειδή δεν αντέχεις τα πολλά-πολλά…
Στην Δημοκρατία δεν υπάρχει “λάθος” και “σωστή” ψήφος. Υπάρχει ψήφος και υπάρχει και απεμπόληση δικαιωμάτων (και καθηκόντων). Όταν αύριο θα κλαις για τα δικαιώματα που σού στέρησαν, να θυμάσαι ότι πρώτος άφησες στην άκρη το πιο ισχυρό που σού έχουν δώσει, την ψήφο σου. Κι όταν μετά από χρόνια, το παιδί που θα έχεις μεγαλώσει στις χείριστες συνθήκες και θα τού έχεις στερήσει όλα όσα πλουσιοπάροχα δόθηκαν σε σένα τόσα χρόνια σε ρωτήσει “τότε, το ’12, στη μεγάλη κρίση, εσύ τι ψήφισες μπαμπά;”, πόσο περήφανος θα είσαι αν τού απαντήσεις “τίποτε”;
(Γράφτηκε για το Men’s Guide)
Αφού είδαμε ποιοι τρόποι είναι οι λιγότερο αποδοτικοί στην ανεύρεση μιας νέας εργασίας, ας εξετάσουμε τους πιο αποδοτικούς.
Καλό είναι, αν φτάσατε εδώ χωρίς να έχετε μελετήσει τα προηγούμενη μέρη του αφιερώματός μας, να ξεκινήσετε από την αρχή. Το να διαβάσετε απλά τους 5 πιο αποδοτικούς τρόπους στο να βρείτε δουλειά, χωρίς να είστε προετοιμασμένοι για το τι δουλειά και πώς θα ψάξετε να την βρείτε, δεν θα σας βοηθήσει ιδιαίτερα.
Τα τέσσερα κεφάλαια του αφιερώματός του mensguide.gr “Από την ανεργία στην απασχόληση” ως τώρα είναι:
1. Από πού θα ξεκινήσετε
2. Μια αφορμή για να αποφασίσετε τι πραγματικά σάς ευχαριστεί
3. Πώς θα βρείτε τι πραγματικά θέλετε να κάνετε
4. Οι 5 πιο λάθος τρόποι να ψάξετε για δουλειά
Οι πέντε πιο αποδοτικοί τρόποι να ψάξετε για δουλειά (σε παρένθεση το κατά προσέγγιση ποσοστό επιτυχίας τους):
Να επισκεφθείτε ό ίδιος το γραφείο της εταιρείας, το εργοστάσιο, τον εργοδότη που έχει βάλει αγγελία, αντί να στείλετε ένα απρόσωπο e-mail (40%)
Ειδικά αν πρόκειται για κάποια μικρή επιχείρηση, όπου ο ίδιος ο ιδιοκτήτης “τρέχει” τα πάντα και θα βρίσκεται εκεί την ώρα που θα την επισκεφθείτε, το ποσοστό επιτυχίας σας μεγαλώνει. Δεν είναι ο πιο αποδοτικός τρόπος να βρείτε δουλειά, γιατί είναι πολύ πιθανόν να έχει ήδη γεμίσει τη θέση και να μην έχει δυνατότητα και για άλλη πρόσληψη. Σε συνδυασμό, όμως, με άλλους τρόπους, βοηθάει και είναι σίγουρα αποδοτικότερος από το να στείλετε ένα απρόσωπο e-mail. Eννοείται ότι για να έχετε μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας, θα πρέπει να είστε απολύτως προετοιμασμένος. Να ξέρετε ακριβώς τι κάνει η επιχείρηση και σε ποιον τομένα μπορείτε να βοηθήσετε εσείς. Να είστε περιποιημένος, ευχάριστος και γεμάτος αυτοπεποίθηση. Αν κάνετε καλή εντύπωση, ο εργοδότης θα σάς έχει στο νου του. Ακόμη και να μην μπορεί να σάς προσλάβει άμεσα, θα είστε ο πρώτος που θα σκεφθεί στο μέλλον ή αυτός που θα προτείνει σε κάποιον συνάδελφό του αν ακούσει ότι εκείνος ψάχνει για κάποιον με τα προσόντα σας.
Να καταρτίσετε μια λίστα με επιχειρήσεις που ασχολούνται με τον τομέα που σάς ενδιαφέρει στην περιοχή ή την πόλη που ζείτε και να κτυπήσετε την πόρτα τους ρωτώντας αν έχουν ανάκη κάποιον με τα προσόντα σας (50%)
Ισχύουν τα ίδια με την προηγούμενη περίπτωση. Ακόμη και να μην έχει κανένα σκοπό να κάνει πρόσληψη, ο επιχειρηματίας, αν τον εντυπωσιάσετε, θα σάς έχει στο νου του για όταν υπάρξει κάποιο κενό (ή ίσως να μπει και στην διαδικασία να δημιουργήσει μια καινούργια θέση, ειδικά για εσάς).
Να ρωτήσετε όλους τους συγγενείς, φίλους και γνωστούς σας και όλες τις διασυνδέσεις σας στο Facebook και το LinkedIn, αν εκεί όπου εργάζονται υπάρχει κάποια κενή θέση (60%)
Ναι, είναι κάπως κουραστικό και όντως μπορεί να φοβάστε ότι γίνεστε ενοχλητικός και δείχνετε απελπισμένος. Αλλά το μόνο που χρειάζεται να ρωτήσετε είναι το εξής: “Μήπως υπάρχει κενή θέση εργασίας εκεί που δουλεύεις;” Το πώς θα το χειρισθείτε στη συνέχεια είναι δικό σας θέμα. Ένα απλό “Έμαθα από τον τάδε ότι υπάρχει κενή θέση και είπα να δοκιμάσω”, στον πιθανό εργοδότη σας είναι ειλικρινές και αρκετό.
Να δουλέψετε τις τρεις προηγούμενες μεθόδους όχι μόνο σας, αλλά μέσα σε μικρές ομάδες ανέργων (70%)
Δημιουργώντας μια μικρή ομάδα όπου ο ένας θα ξέρει απολύτως τον άλλον, τις δυνατότητές του, το τι ψάχνει κλπ (και, φυσικά, όπου δεν θα ψάχνουν και οι έξι ή επτά την ίδια δουλειά), μπορεί να μην βρείτε την δουλειά που θέλετε εσείς, αλλά ο άνθρωπος με τον οποίον θα μιλήσετε να έχει μια δουλειά για κάποιον από την ομάδα σας. Και αντίστοιχα κάποιος άλλος από την ομάδα σας, να βρει μια δουλειά για εσάς.
Να ξοδέψετε ακόμη περισσότερο χρόνο στην προετοιμασία σας, επανεφευρίσκοντας τον εαυτό σας και δημιουργώντας στην ουσία από μόνοι σας την θέση που θα καταλάβετε (85%)
Προφανώς και αυτή δεν είναι μια μέθοδος για όλους, αλλά μόνο για όσους έχουν την πολυτέλεια να ξοδεύουν από τα “έτοιμα”. Το θέμα είναι να μπορείτε να δώσετε όλη σας την ενέργεια στην “ανακάλυψη” του εαυτού σας και των “θέλω” σας, και όχι να τεμπελιάζετε. Θα πρέπει να απαντήσετε ειλικρινώς και αναλυτικά στο ερωτηματολόγιο που είδαμε στο 2ο μέρος αυτού του αφιερώματος και στη συνέχεια να συνδυάσετε όλες τις παραπάνω μεθόδους, αλλά εξαιρετικά στοχευμένα, για να πείσετε αυτόν που έχει την ιδανική δουλειά για σας ότι κι εσείς είστε ο ιδανικός άνθρωπος για αυτήν την δουλειά. Το πώς θα το κατορθώσετε, θα το εξετάσουμε σε άλλο κεφάλαιο του “Από την ανεργία στην απασχόληση” που σάς προσφέρει το mensguide.gr
(Γράφτηκε για το Men’s Guide)
Οι πρώτες δυνατές εξορμήσεις του ήλιου θα απαιτήσουν την χρήση ενός καλύμματος για το κεφάλι. Από τώρα και ως το τέλος του καλοκαιριού, φοράμε μια ψάθινη fedora.
Εντάξει, παντού θα έχετε διαβάει για το panama hat ως την πιο στυλάτη επιλογή για θερινό καπέλο. Θα επανέλθουμε κι εμείς αναλυτικότερα σ’ αυτό όταν πιάσουν οι βαριές ζέστες. Αλλά τώρα θα αφήσουμε μια υποσημείωση: Έτσι κι αλλιώς, τα καπέλα που φοριούνται περισσότερο (και που θα βρείτε και στα περισσότερα καταστήματα) είναι τα “φτωχά” ξαδέλφια του αυθεντικού panama, οι ψάθινες fedoras. Ναι, μπορεί να είναι πιο κοινές και λαϊκές, αλλά έχουν και τα θετικά τους:
- Κοστίζουν ελάχιστα και, επειδή το καπέλο -ειδικά το καλοκαίρι- γίνεται κάπως αναλώσιμο είδος, δεν θα κλαίτε τα λεφτά που χαλάσατε για ένα καλό panama σε περίπτωση απώλειας.
- Δεν έχουν αυτό το “επίσημο” που θα επέβαλε και το ταίριασμα με πιο σοβαρά ρούχα κι έτσι φοριούνται με ό,τι casual αποφασίσετε να βάλετε επάνω σας.
Για να έχετε μπει, πάντως, στην διαδικασία να φορέσετε μια fedora (είναι το καπέλο με το ελαφρώς πιο μικρό γείσο, που ειδικά στην ανοιξιάτικη και θερινή εκδοχή του από ψάθα, συνήθως φέρει κι ένα υφασμάτινο, χρωματιστό σιρίτι) σημαίνει ότι δεν έχετε πρόβλημα να τραβήξετε πάνω σας τα βλέμματα. Πράγμα καλό αν “τό ‘χετε”, κακό όμως αν στο γενικότερο στυλ τα κάνετε λίγο αχταρμά. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ένα τέτοιο καπέλο να “σάς φορέσει”, αντί να το φορέσετε εσείς, οπότε εξασκήστε το μάτι καλά, παρακολουθώντας το πώς το βάζουν αυτοί που φημίζονται για το στυλ τους.
Ο Λάπο Έλκαν, για παράδειγμα, το ταιριάζει πάντα με πουκάμισο (με ή χωρίς μπλέιζερ από πάνω), ανοικτό ώστε να φαίνεται αρκετό στήθος και παντελόνι ανοικτόχρωμο ή βερμούδα. Τού δίνει, δηλαδή, έναν εντελώς “χαλαρό” χαρακτήρα. Αν εσείς επιμένετε να το βάζετε με πιο επίσημα ρούχα ή με polo shirts των οποίων γυρίζετε το γιακά προς τα πάνω ή με τζιν με πολλά κοψίματα και στάμπες, εντάξει υπάρχει και το στυλ του Κριστιάνο Ρονάλντο, αλλά ας πούμε πως δεν είναι αυτό που αγαπάμε και υποστηρίζουμε εδώ στο Men’s Guide…
(Γράφτηκε για το Men’s Guide)
Πώς θα καταφέρετε να ντύνεστε πάντα «στη μόδα» ακόμη κι αν δεν έχετε πολύ χρόνο ν’ ασχοληθείτε

Διαλέξτε έναν celebrity που γουστάρετε και προσέξτε πώς ντύνεται. Προσοχή! Όχι ΟΠΟΙΟΝ νά 'ναι. Ο Axl Rose είναι rocker. Ντύνεται με συγκεκριμένη "στολή". Που δεν γνωρίζει από μόδες. Βάλτε και λίγη λογική πριν διαλέξετε αυτόν που σάς ταιριάζει.
Σε νοιάζει να δείχνεις στυλάτος, αλλά το τελευταίο πράγμα που θέλεις είναι να σε πουν και “metrosexual” (γιατί φοβάσαι ότι εννοούν κάτι κακό). Δεν πειράζει. Ιδού τρεις τρόποι για να το πετύχεις χωρίς πολύ κόπο.
Ο κόσμος της μόδας κινείται με ταχείς ρυθμούς και είσαι συγχωρεμένος αν δεν μπορείς να τρέξεις με την ίδια ταχύτητα. Ωστόσο, αν θες να δείχνεις στυλάτος και όχι καραγκιοζάκος, πρέπει να βρεις κάποιον τρόπο να “ξεγελάς” τους γύρω σου ότι “τό ‘χεις”. Αν δεν έχεις χρόνο να ασχολείσαι όλη μέρα με τις μόδες και τα fashion shows (ή φοβάσαι μην σε πούνε “metrosexual” και δεν ξέρεις τι ακριβώς θα εννοούν), μην ανησυχείς. Υπάρχουν τρεις ασφαλείς τρόποι να παίρνεις γρήγορα κι εύκολα ιδέες και να προλαβαίνεις τις μεγάλες αλλαγές της μόδας όταν συμβαίνουν και όχι τρία χρόνια μετά, όταν πια θα σού έχει βγει το όνομα του “απολιθωμένου”.
1. Βρες έναν οίκο μόδας που γουστάρεις πολύ και που σού πάει
Είναι η πιο ασφαλής μέθοδος. Τόσο ασφαλής, που καταντά βαρετή, αλλά είπαμε: δεν έχεις ούτε πολύ χρόνο, ούτε πολλή διάθεση. Αν αποφασίσεις ότι ένας συγκεκριμένος οίκος μόδας βγάζει φόρμες ρούχων που ταιριάζουν στον σωματότυπό σου και ότι το στυλ του γενικά “σού κάνει”, τότε δεν χρειάζεται ν’ ασχοληθείς πολύ περισσότερο. Το καλό είναι ότι δεν χρειάζεται να είναι κατ’ ανάγκη ένας ακριβός οίκος μόδας. Όλα τα μαγαζιά fast fashion έχουν ένα κάπως ξεχωριστό στυλ και τα ρούχα τους κοστίζουν αρκετά οικονομικά. Με την επιλογή του φθηνού, βέβαια, χωρίς περαιτέρω κριτήρια, κινδυνεύεις να ντύνεσαι με την τελευταία λέξη της μόδας του… Καγκουριστάν (αλλά αυτό είναι περισσότερο θέμα γούστου – οι κάγκουρες θα κάνουν το θαύμα τους ακόμη και με Yves Saint Laurent).
2. Εμπιστέψου τον στυλίστα ενός περιοδικού ή ενός site
Nαι, δεν λέμε να αποκτήσεις δικό σου στυλίστα. Αλλά ασχολήσου ένα σαββατοκύριακο να μαζέψεις πέντε-δέκα αντρικά περιοδικά και να ξεψαχνίσεις τις σελίδες μόδας των αντρικών sites (σ’ εμάς εδώ θα βρίσκεις πολλά tips ανά εποχή -δες για παράδειγμα το αφιέρωμα στα στοιχειώδη ρούχα και αξεσουάρ της άνοιξης) και διάλεξε ποια σού αρέσουν πιο πολύ. Πέντε φορές το χρόνο (στις αλλαγές των εποχών και ένα μήνα πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων), τσέκαρε τις σελίδες τους για να δεις “τι παίζει”. Οι στυλίστες μας θα σού έχουν κάνει τις ιδανικές προτάσεις για την συγκεκριμένη περίοδο. Αν κάτι σού λείπει, θα πας και θα το αγοράσεις.
3. Εμπιστέψου τον στυλίστα ενός celebrity
Εδώ τώρα πας να κάνεις “colpo grosso”. Γιατί ο διάσημος δεν γίνεται να μην ανανεώνει το στυλ του συνέχεια και όταν το ανανεώνει δεν γίνεται να το κάνει αδιαφορώντας για τους νόμους της μόδας. Άρα εδώ πας με “σιγουράκι”. Παρακολουθείς, ας πούμε, τον Orlando Bloom γιατί είσαι κι εσύ έτσι λεπτούλης και μικροδείχνεις και φοράς ό,τι φοράει κι αυτός. Προσοχή όμως, γιατί αυτή η μέθοδος ενέχει πολλά ρίσκα. Σε πολλούς celebs κάποια στιγμή “τούς στρίβει”. Ο Orlando Bloom μπορεί να παλαβώσει λόγω του γάμου και του παιδιού του και να το γυρίσει σε κανα χίπικο στυλ των ’70s. Που δεν θα είναι της μόδας! Η λύση είναι να έχεις και δεύτερο celeb – alter ego, στο ίδιο στυλ. Αν ο ένας αρχίζει να αποκλίνει από τον άλλον, κάτι πάει στραβά με έναν από τους δύο. Ο άλλος κίνδυνος είναι να επιλέξεις από την αρχή όχι έναν στυλάτο celeb, αλλά αυτόν που γουστάρεις πιο πολύ. Να ξέρεις ότι ο Axl Rose στυλιστικά είναι μια κακή λύση. Και ο Ozzy Osbourne.
(Γράφτηκε για το Men’s Guide)





